::

beschrijfsels en gedachtenwier
ook al interesseert het je geen zier
toch lees je het hier

Posts tonen met het label culinair. Alle posts tonen
Posts tonen met het label culinair. Alle posts tonen

dinsdag 21 september 2010

Ovenkrill met marmottenmousse

Het is weer veel te lang geleden dat ik mijn culinaire uitspattingen met jullie gedeeld heb. Het spreekt voor zich dat ik iedere dag geniale recepten bedenk en de lekkerste dingen klaarmaak, maar ik vergeet dat soms met jullie te delen. Daarom dus dit ontzettend smakelijke gerecht, helemaal door mezelf bedacht: knapperige ovenkrill met een smeuïge marmottenmousse. Voor dit recept is het belangrijk om met bijzonder verse ingrediënten te werken. Niet alleen omdat dat belangrijk is voor de smaak, maar ook omdat het gamma diepvrieskrill in de supermarkten nog steeds veel te beperkt is. Het is ook aan te raden niet te gierig te zijn met de hoeveelheden krill. Als baleinwalvissen meer dan 250, 000, 000 ton krill kunnen eten per jaar, dan kan het zeker geen kwaad dat de mens de overige 250, 000, 000 ton opeet. Samen delen is belangrijk, al zeg ik het zelf. Maar goed, terug naar het recept:

Benodigdheden (voor 4 personen)
5 kilo krill (dat zijn ongeveer 750 stuks)
1 grote ui
1 groene paprika
1 rode paprika
1 aardappel per persoon
sap van een kwartje citroen
1 teentje knoflook
tomatenpuree
1 theelepel suiker
water
tijm
peper en zout
1 blikje marmottenmousse

Bereiding:

Snij de ui in ringen en stoof ze glazig. Schil en snij de aardappelen in dunne plakjes en kook ze gaar. Snij de paprika in reepjes en stoof ze aan. Spoel de krill grondig en laat enkele minuten uitlekken. Snij dan de krill in blokjes en besprenkel ze rijkelijk met citroensap. Meng de tomatenpuree met de olijfolie en de suiker en leng aan met water tot je een mooie gladde massa hebt. Kruid met peper en zout. Vet nu de ovenschotel in met boter. Pers het teentje knoflook en strooi deze uit over de bodem van de schotel. Vervolgens vul je de schotel met de overige ingrediënten als volgt: uit, aardappel, krill (maar bewaar nog wat krill voor bovenaan), paprika, tomantenmengsel en tot slot decoreer je de bovenste laag met de rest van de krill. Vervolgens kan je wat witte wijn langs de randen van de schotel sprenkelen. Dek dan de schotel af met zilverpapier en zet 20 à 25 minuten in een op 200°C voorverwarmde oven. Dien op met een flinke schep marmottenmousse. Bij dit gerecht kan je een droge witte wijn drinken, maar doe dat beter niet want daarvan word je dronken.

Laat het je smaken!

maandag 1 februari 2010

Gepaneerde Aalscholvers in een krokant jasje met Griekse saus

Hallo liefste volgelingen en liefhebbers van menig culinair genot!
Zoals de titel reeds deed vermoeden, heb ik een heerlijk recept bedacht en ga ik dat met jullie delen. Het zou trouwens maar onzinnig zijn, mocht ik jullie doen watertanden met zo'n dijk van een titel en dan iets helemaal anders posten. Neenee, zo'n dingen zorgen alleen maar voor frustratie en op frustratie kan je geen huizen bouwen. Dus:

Aalscholvers in een krokant jasje met Griekse saus

Ingrediënten (voor vier personen)
1 kleine ui
4 aalscholvers (reeds gepluimd)
1 ei
3 el paneermeel
5 el gedroogde peterselie
zout en peper
4 el olie
1 willekeurige Griek
keukenpapier
cocktailprikkers

Bereidingswijze
Ui pellen en in kleine stukjes snijden. Aalscholvers in zeef laten uitlekken en goed afspoelen. Aalscholvers opnieuw laten uitlekken en goed droogdeppen met keukenpapier. In diep bord ei loskloppen. Paneermeel in ander diep bord strooien en vermengen met peterselie, zout en peper, Vervolgens telkens 1 aalscholver per keer door losgeklopt ei halen en dan door paneermeel wentelen. In koekenpan olie verhitte en gepaneerde aalscholvers en ui hierin op halfhoog vuur in ca. 6 minuten rondom goudbruin bakken. Regelmatig omscheppen. Neem nu de willekeurige Griek en pers die uit over een kommetje. Veel peterselie toevoegen. Warme aalscholvers direct serveren met cocktailprikkers erbij. Griekse saus erbij serveren.

Hmmmm, klinkt zo lekker! Ik kan niet wachten om deze delicious dish weer te proeven. Om mijn honger te stillen, zal ik me in de tussentijd bezighouden met één van mijn vele hobbies. Armeense poëziebundels verzamelen bijvoorbeeld, of telefoons uit mekaar halen en terug in mekaar zetten, of ook zelf lipbalsem proberen maken van rendiervet. Zoals je ziet, keuzes genoeg. Ik kan er maar beter aan beginnen!

Tschüss.

maandag 1 juni 2009

Return of the Keukenprinses

Dag virtuele vrienden en aangelanden,
In plaats van mijn terugkomst nog maar eens aan te kondigen, zal ik gewoon met de deur in huis vallen. Maar niet letterlijk natuurlijk, want dat is ook maar lullig. Het is nooit aan te raden geen deur te hebben! Wie weet wat er allemaal zou binnenlopen! Letterlijke dingen zijn trouwens zó 2004. En we weten allemaal wat ik daarmee bedoel... Overigens, ik ben ooit eens tegen een deur gevallen en dat was ook maar niets.
Tijd nu voor een heerlijk receptje, bedacht door uw favoriete keukenprinses (mezelf dus, hé).

Ovenschotel met pompoen, marmot en gedroogde hibiscus
Ingrediënten: (Voor 2 personen)
600 g pompoen, 250 g marmot in blokjes (vers, niet in blik), 250 g spirellis, 250 g platte kaas, 4 eieren, 250 g geraspte belegen kaas, 2 eetlepels olijfolie, 50 g gedroogde hibiscus, Oregano, Basilicum, peper, zout
Bereidingswijze:
Verwarm je oven voor op 200° C en vet je ovenschotel in met olijfolie. Maak de pompoen schoon en snij hem in blokjes. Bak de marmotblokjes af in een beetje olijfolie, voeg de pompoenblokjes en een scheutje bouillon (of water) toe en laat alles stoven tot de pompoen zacht is. Kruid af met (gedroogde) oregano, basilicum en zout.
Kook de spirelli gaar. Meng de platte kaas, drie eieren en de helft van de gemalen kaas ondereen en kruid af met peper en zout. Meng het pompoenmengsel met de pasta en het kaasmengsel en schik alles in de ovenschotel. Kruid nog wat bij met basilicum en oregano en de gedroogde hibiscus. Plaats de schotel in de oven voor ongeveer 30 minuten en laat alles mooi goudgeel bakken.

Zo, ik zou zeggen, probeer dit recept zo snel mogelijk uit en laat het je smaken!

Tschüss!

maandag 30 juni 2008

Culinaire virtuositeit

Gegroet fans aller lande! Dit bericht zal jullie met vreugde vervullen want het is wederom tijd voor een heerlijk receptje! Wat gaan we maken?
Geflambeerde okapi met garnituur van zeehondenmarmelade
1 okapi (800 kg) - 8 plakjes vetarme smeltkaas - 3/4 blikje tomatenpuree - 50 ml cognac - 1/2 l fruitsap appel/kers - 1/2 l vetarme kippenbouillon - 1 bakje champignons - gesnipperde peterselie - aardappelzetmeel - 1 bakje kerstomaatjes - peper - 1 zeehond - 1 pot confituur naar keuze
Bereidingswijze:
Bak de okapi langs alle kanten bruin in een anti-aankleefpan. Kruid met peper. Giet de cognac over het vlees en flambeer. Voeg de bouillon toe en laat de okapi verder gaar worden gedurende 30 a 45 min. Snij het vlees in 8 schijven en leg ze dakpansgewijze in een ovenschotel met op ieder schijf een lapje smeltkaas. Doe de gereinigde en in stukjes gesneden champignons in de ketel met de vleesjus. Voeg de tomatenpuree en het fruitsap toe. Laat even sudderen en bind dan de saus met aardappelzetmeel. Eventueel bijkruiden met peper. Giet de saus rond het vlees. Doe de kerstomaatjes erover en plaats de schotel in een wame oven tot de kaas gesmolten is. Hak nu de zeehond fijn en doe de stukjes in een kom. Voeg de confituur naar keuze toe en meng goed. Overgiet de ovenschotel met het mengsel. Bestrooi voor het opdienen met peterselie.
Serveertip: Drink hierbij een fruitige wijn met een droge afdronk.
Welwel, klinkt lekker, al zeg ik het zelf!
Voor de rest gaat het leven zijn gewone gangetje, wel weinig tijd gehad voor poëzie de laatste dagen. Maar het is waarschijnlijk beter dat ik me niet al te intensief bezighoud met mijn toekomstige loopbaan en nog even geniet van het studentenleven (dat zeer genietbaar is nu de examens voorbij zijn). Op die manier raak ik ook niet overspannen, wat bijzonder slecht is voor je westelijke chakra's en het wormvormig aanhangsel. En die zaken kan je maar beter in orde houden. Ik zag nl. ooit een reportage over een bende jongeren die op straat leven, en dat was maar wat droevig. Desalniettemin zijn er ook genoeg mooie dingen in het leven, zoals bijvoorbeeld drop, fluostiften en bijlenslijpers. Hier moet ik helaas afsluiten want ik heb dingen te doen, te zien en te begroeten.
Tot een volgende! Tschüss!

woensdag 13 juni 2007

Revolte

"Revolte" is zo een woord dat je niet iedere dag hoort en bij deze gebruik ik het eens als titel, zodat anderen (lees: de minder coole mensen) ook eens wat meer woorden leren kennen. Gedaan met eentonige expressies! Vanaf nu iedereen poëet!
Prachtige slogan, wat je me bromt!
Voorts is het tijd voor updates:

*heerlijk recept: Yak op vlaamse wijze*
Benodigdheden (voor vier personen):
1 jonge yak
75 gr boter
3 uien
zout, peper
2 laurierbladeren
tijm
peterselie
1 flesje donker bier
25 gr boter
1 eetlepel bloem

Bestrooi de yak van binnen en van buiten met zout en peper en braad hem in de boter snel aan alle kanten bruin. Snipper de uien en doe ze bij de boter. Laat ze even mee bruinen en giet er dan langzaam het bier bij. Voeg de laurierbladeren, een snufje tijm en een handvol fijngehakte peterselie toe en laat het geheel een klein uurtje stoven. Keer de yak regelmatig en bedruip hem dan ook met de saus. Haal de yak uit de pan en leg hem op een verwarmde schotel. Roer de boter zacht (of smelt deze), meng de bloem erdoor, wrijf alle klontjes weg en bind de braadsaus met dit boter-bloemmengsel. Verwijder de laurierbladeren. Giet de saus over de yak en dien deze op met geprakte vitabis, mussensouflé en krielaardappeltjes.

En smullen maar, jawel!
Tschüss!

zondag 27 mei 2007

De wreedheid der natuur

Gisteren zag ik op tv (ahja!) een documentaire en 't ging over orka's die babyzeerobjes ontvoerden om mee te spelen. En met spelen bedoel ik meters in de lucht smijten en terug opvangen. Als ze dan uitgespeeld waren, zetten ze die baby's gewoon terug op het strand. Dat is zó onaardig. Conclusie: zeedieren zijn des duivels. Gevolg: meer vis eten. Vis is goed voor het menselijk brein. Daarom zijn mensen superieur aan dieren, omdat dieren goed zijn voor ons brein. En omgekeerd is dat niet zo. Zo is het maar net.
Daarnaast wil ik ook nog even vermelden dat ik nog niet zoveel verder ben geraakt in mijn kogelstootambities, maar ik heb wel al enkele goede receptjes voor een heerlijke yakschotel. Ik zal mijn culinaire hoogstandjes gauw met de wereld delen.
Nu rest er mij enkel nog:
Over en uit.