Stasis

Ah, het leven van de werkzoekende. Wat een uitdagende en verkwikkende bezigheid. En geloof me maar, dat je bezig blijft! Surfen, lezen, mailen, motiveren. Kortom, het is me wat dat 'solliciteren'. Toch klopt het plaatje niet helemaal, want werkwoorden die eindigen op -eren, vereisen meestal net dat beetje meer activiteit. (Dat klopt niet helemaal, maar daar lezen we even over.) 'Begeren', 'decanteren', 'fulmineren', 'alarmeren' en ga zo maar door. Al die werkwoorden zijn duidelijke voorbeelden van de doe-woorden, die we kennen uit de lagere school. Hoe kan het dan dat solliciteren ook eindigt op -eren? Dat hoort niet. Daarom zal ik solliciteren vanaf nu sollicitezen noemen. Of solliciteven. Of solliciteten. Ik ben er nog niet helemaal uit, want het klinkt allemaal maar wat belachelijk. Dat werk zoeken is soms ook wel wat belachelijk. In principe moet je er niet zo veel voor doen, en toch is het vermoeiend. Nog zo'n tegenstrijdigheid waarvan mijn bloed gaat koken. Al die tegenstrijdigheden, een mens zou er onzeker van worden. Natuurlijk is er een belangrijke remedie voor existentiële onzekerheid en dat is simpelweg minder nadenken. Als je niet nadenkt, dan zijn de dingen ook veel minder ingewikkeld, logisch toch? Nee, denk daar maar niet over na. Daarom heb ik besloten niet meer na te denken over het werk zoeken of over talige tegenstrijdigheden. Vanaf nu laat ik alles op me afkomen. Gedaan met actie ondernemen en peinzen, overpeinzen, twijfelen, weifelen, enzovoort enzoverder. Omdat "wie zoekt, die vindt" ook maar gewoon een album van Jommeke is. En zo is het maar net.

Tschüss!

Een actiecomité met een nobel doel

Gegroet virale vrienden

Ik heb belangrijk nieuws voor fans van actiecomités allerhande. De groep "tegen samenstellingen van woorden die eindigen op een -s gecombineerd met het woord hit" is vanaf nu actief. Niet de meest vlotte naam voor een groep, dat moet ik toegeven, maar het doel heiligt de middelen. Ik las zonet een enorm intellectueel verantwoord artikel (hoe kan het ook anders?) over het probleem van de media en mijn oog viel op het volgende woord: "verkoopshit". Nu, ik denk dat menig persoon het probleem met dat woord wel inziet, maar om het toch nog te verduidelijken zullen we het woord even analyseren. Het kan trouwens nooit kwaad om dingen wat te analyseren, dat staat bijna even slim als een bril, maar je ziet er niet zo lelijk uit. Maar goed, "verkoopshit" bestaat dus uit de goedbedoelde maar toch verkeerdelijke samenplaatsing van verkoop + s + hit. Op het eerste zicht ziet dat er niet helemaal verkeerd uit. Ik kan mij echter niet ontdoen van de indruk dat niet één, niet twee, misschien vier, maar minstens drie mensen in plaats van 's+hit' gewoon 'shit' lezen. Toch? En daar knelt het schoentje. Het is namelijk niet aan te raden zomaar overal shit te schrijven, want dat is een vies woord. Niet zo vies als kutvlokken, potgrond of linguïstiek, maar toch al behoorlijk vies. Daarnaast is het ook gewoon verwarrend om ergens 'shit' te lezen zonder duidelijke aanleiding, en al helemaal als blijkt dat het woord helemaal niets met 'shit' te maken heeft. Dat belemmert het Algemene Goede Begrip Der Woorden. We doen er dus zeker goed aan om dat woord te vermijden en daarom heb ik een actiecomité opgericht. Hierbij doe ik dus ook een oproep aan jullie, lieve internauten, om lid te worden van dit comité om toekomstige verwarringen en consternatie te vermijden. Het vermijden van consternatie is altijd een nobel doel, ongeacht de context. Meer nog, als we constructief samendenken kunnen we euvels zoals 'ontstaanshit' of 'verbondshit' voorkomen. En zeg nu zelf, gezien de frequentie van die woorden, wat een nuttig werk zou dat wel niet zijn? Bovendien krijg je bij je lidmaatschap één rode biet volledig gratis!
Niet twijfelen dus! Gewoon doen!

Met groet,

Roza
voorzitter van het actiecomité "tegen samenstellingen van woorden die eindigen op een -s gecomineerd met het woord hit" (ook bekend onder het vlotte acronym TSVWDEOESGMHWH)