Onkruid vergaat niet

Kijk eens aan, "Onkruid vergaat niet". Mooi hoor. Creatieve titel, hoor. Origineel, hoor.
Maar serieus, wie van jullie gelooft er echt dat onkruid niet vergaat? Want dat kan niet, he. Planten gaan ook soms dood. 'T zijn ook maar planten, he. Met hun stomme pretentie en maar doen alsof ze niet vergaan... Stom onkruid...
Gelukkig is deze blog er nog om jullie op de hoogte te houden van de dingen die er echt Toe Doen. Met een grote T en een grote D. (voor de nadruk)
Zullen we dan eens iets boeiends vertellen nu? Of wachten we daar nog even mee?
Ja, vast wel.
Ondertussen zijn het eens geen examens en dat vind ik persoonlijk wel best okay. O-kay. Want examens zijn slecht voor het uiterlijke welzijn, de poriën en ook de larynx. Nee, heden ten dage blijven we gespaard van het vele werk. Het is immers tijd voor de Bachelorpaper, of Bachelorproef, of Bachpap, of BA Paper. Whatever. Ik heb hier geen tijd voor.
PS: aars.

Allgemeine Obszönitäten

Ik moet iets bekennen. Het valt me zwaar, edoch eerlijkheid duurt het langst... Ik ga stoppen met leren kogelstoten! Niet zozeer omdat ik er erg slecht in ben maar vooral omdat ik een nieuwe hobby heb: Duitse radio beluisteren. Dat is minder arbeidsintensief en ook beter voor mijn innerlijke innerlijkheid. Ik heb namelijk een passie voor slechte muziek.
Iets helemaal anders nu.

Ode aan mijn bejaarde buurman

Gezwind en viriel
zwier jij je been over je rijwiel,
beige bermuda en bruine jekker
lederen boekentas onder je rekker,
je witte pet ietwat schuin
op je kalende grijze kruin.

Zo fiets je heen en weer,
een actieve oude heer,
terwijl je olijk een wijsje fluit.
En waarheen? Dat maakt niet uit.


Rijmen is mijn tweede belangrijkste hobby en dat maakt me vrolijk. Althans, soms toch.
Overigens wil ik graag het nut benadrukken van het vanbuiten leren van de de 152 Funktionsbereiche van de Konjunktiv, want dat is belangrijk in het leven. Daar kom je ver mee. Laten we dat vooral niet vergeten.
(noot: Laten we: adhortativ)

Tschüss!

De stilte om me heen

De noodzakelijkheid van updates durft niemand in twijfel te trekken. En aldus geschiedde. Het lijkt alsof ik telkens hetzelfde doe: studeren voor examens. Het is echter niet zo, anders zou ik niet zo keihard gebuisd zijn iedere keer. Klinkt logisch? Dat is het jammer genoeg niet. Er is niets logisch. Vandaag verwerp ik het bestaan van de logica. Wat me aantrekkelijker lijkt, is het bestaan van paté te erkennen. De tastbare werkelijkheid is mijn vriend. Edoch, paté betasten is not done. Dat weet ieder weldenkend mens. En toch vraag ik me af... Waarom je van thee drinken zo warm krijgt? Dat is verdorie lastig. Want ik haat zweten, dat is ongezond, zoals ik reeds vermeldde. Dit geheel terzijde, natuurlijk.

Overigens, een nieuw decennium van noeste studeerarbeid werpt nieuwe levensvragen op, zoals daar zijn:
- Was Otto von Bismarck een homo?
- Waarom bestaan er nog sterke werkwoorden?
- Is levensvraag wel een echt woord?
- Wanneer zal Marissa eindelijk terug voor Ryan kiezen?

Het antwoord op deze en nog vele andere boeiende vragen krijgt u niet. Niet ooit. Nooit.
Waarvoor mijn relatief oprechte excuses.
Mijn nieuwe vriend, Wodan de Ontzettende, zal jullie verder entertainen.

Gegroet.

Revolte

"Revolte" is zo een woord dat je niet iedere dag hoort en bij deze gebruik ik het eens als titel, zodat anderen (lees: de minder coole mensen) ook eens wat meer woorden leren kennen. Gedaan met eentonige expressies! Vanaf nu iedereen poëet!
Prachtige slogan, wat je me bromt!
Voorts is het tijd voor updates:

*heerlijk recept: Yak op vlaamse wijze*
Benodigdheden (voor vier personen):
1 jonge yak
75 gr boter
3 uien
zout, peper
2 laurierbladeren
tijm
peterselie
1 flesje donker bier
25 gr boter
1 eetlepel bloem

Bestrooi de yak van binnen en van buiten met zout en peper en braad hem in de boter snel aan alle kanten bruin. Snipper de uien en doe ze bij de boter. Laat ze even mee bruinen en giet er dan langzaam het bier bij. Voeg de laurierbladeren, een snufje tijm en een handvol fijngehakte peterselie toe en laat het geheel een klein uurtje stoven. Keer de yak regelmatig en bedruip hem dan ook met de saus. Haal de yak uit de pan en leg hem op een verwarmde schotel. Roer de boter zacht (of smelt deze), meng de bloem erdoor, wrijf alle klontjes weg en bind de braadsaus met dit boter-bloemmengsel. Verwijder de laurierbladeren. Giet de saus over de yak en dien deze op met geprakte vitabis, mussensouflé en krielaardappeltjes.

En smullen maar, jawel!
Tschüss!

Ongepast

Ik zat daarnet buiten op mijn koer, gezellig te genieten van een eenvoudige doch voedzame maaltijd, en plots viel mijn oog op het woord "ontlasting". Nu, er is in se helemaal niets mis met het woord "ontlasting", ware het niet dat dit woord gedrukt (hihi) stond op de broodverpakking. Geheel onbegrijpelijk. Het deed me meteen denken aan die afschuwelijke bifidusreclames waar overjaarse dames over hun stoelgang klagen en dan van een yoghurtje smullen. Er zit iets fundamenteel verkeerd bij zulke voorstellingen. Bijgevolg ben ik dan ook principieel tegen het praten over ontlasting alvorens er gegeten wordt. Dat is tegen de logische volgorde van zaken. En zulks gedrag is geheel ongepast en moet daarom ook vermeden worden. Gaarne wil ik er jullie dan ook attent op maken dat ik binnekort een petitie zal opstarten. Maar nu nog niet, want het is te warm.

Overigens wordt de kunst van weinig zeggen met veel woorden vaak onderschat.

Ãdieu.