Daydream Believer

Onlangs is er iets heel geks gebeurd. Ik was nog maar net wakker en de zon scheen door het raam. Terwijl ik de slaap uit mijn ogen wreef, zag ik ze plotseling staan. Drie schoenen. Niet gewoon een paar schoenen + één, maar drie schoenen, die duidelijk tot hetzelfde "paar" behoorden. Uiteraard was ik danig in de war (-- ik heb immers maar twee voeten) en des te meer nog, toen ik plots een diepe zucht hoorde naast me. Ik draaide me meteen om en zag een ietwat corpulente dame liggen, in een diepe slaap verzonken -- en minstens even diep in de matras. Ik was onmiddellijk klaarwakker en sloeg het laken opzij. Zoals verwacht, zag ik dat de vrouw naast me drie benen had! Wel, dat zie je niet iedere dag, dacht ik bij mezelf. Tijd voor een tas koffie. Ik raapte mijn kamerjas op, deed hem aan en liep naar beneden. En toen, nadat ik de keukenkast opende om koffie te nemen, zag ik plotseling dat er helemaal geen koffie in de kast stond! Alle gekheid op een stokje!
Overigens, zou ik hierbij graag een overzichtje plaatsen van dorpen waar ik nooit naar toe wil:
- Hoepertingen
- Zepperen
- Kuttekoven
- Zammelen
- Jesseren
- Heks
oh, en natuurlijk ook:
- Brugge

Over en uit.

Het Wat en De Waarom...

... van de alledaagse banale dingen die mij gelukkig maken. Een weekend verder en weer een hele hoop ervaringen rijker! Ervaring 1: Foam Party. "It's fun, it's cool, it's sexy". Jawaddedadde! 'T is vooral schuim en ontzettend nat aan de voeten. Dansen in een halve meter schuim, ik zie er de charme niet van in. Was mijn naam maar Kimberly. Maar kom, er was bier en er waren lelijke vochtige mensen. Een combinatie die het net niet van nectar en ambrozijn haalt. Wat je me bromt.
Ervaring 2: Mickey Mouse dekbed voor twee personen. Ervaring 3: Muziek met stromend water geluid. Slecht voor de hydratatie, moet je veel van plassen. Vies hoor. Ervaring 4: Achterwaarts de trap afgaan zonder te vallen. Ik voel me een beetje een acrobaat nu. Zie ik hier een interessante carrièrewending ontstaan? Ik hou jullie op de hoogte.
Dit gezegd zijnde, is het tijd voor de diepzinnige spreuk van de dag:
"Wie anderen klein maakt, is zelf niet groot"
Dàt is wijsheid.
Over en uit.

Onkruid vergaat niet

Kijk eens aan, "Onkruid vergaat niet". Mooi hoor. Creatieve titel, hoor. Origineel, hoor.
Maar serieus, wie van jullie gelooft er echt dat onkruid niet vergaat? Want dat kan niet, he. Planten gaan ook soms dood. 'T zijn ook maar planten, he. Met hun stomme pretentie en maar doen alsof ze niet vergaan... Stom onkruid...
Gelukkig is deze blog er nog om jullie op de hoogte te houden van de dingen die er echt Toe Doen. Met een grote T en een grote D. (voor de nadruk)
Zullen we dan eens iets boeiends vertellen nu? Of wachten we daar nog even mee?
Ja, vast wel.
Ondertussen zijn het eens geen examens en dat vind ik persoonlijk wel best okay. O-kay. Want examens zijn slecht voor het uiterlijke welzijn, de poriën en ook de larynx. Nee, heden ten dage blijven we gespaard van het vele werk. Het is immers tijd voor de Bachelorpaper, of Bachelorproef, of Bachpap, of BA Paper. Whatever. Ik heb hier geen tijd voor.
PS: aars.

Allgemeine Obszönitäten

Ik moet iets bekennen. Het valt me zwaar, edoch eerlijkheid duurt het langst... Ik ga stoppen met leren kogelstoten! Niet zozeer omdat ik er erg slecht in ben maar vooral omdat ik een nieuwe hobby heb: Duitse radio beluisteren. Dat is minder arbeidsintensief en ook beter voor mijn innerlijke innerlijkheid. Ik heb namelijk een passie voor slechte muziek.
Iets helemaal anders nu.

Ode aan mijn bejaarde buurman

Gezwind en viriel
zwier jij je been over je rijwiel,
beige bermuda en bruine jekker
lederen boekentas onder je rekker,
je witte pet ietwat schuin
op je kalende grijze kruin.

Zo fiets je heen en weer,
een actieve oude heer,
terwijl je olijk een wijsje fluit.
En waarheen? Dat maakt niet uit.


Rijmen is mijn tweede belangrijkste hobby en dat maakt me vrolijk. Althans, soms toch.
Overigens wil ik graag het nut benadrukken van het vanbuiten leren van de de 152 Funktionsbereiche van de Konjunktiv, want dat is belangrijk in het leven. Daar kom je ver mee. Laten we dat vooral niet vergeten.
(noot: Laten we: adhortativ)

Tschüss!

De stilte om me heen

De noodzakelijkheid van updates durft niemand in twijfel te trekken. En aldus geschiedde. Het lijkt alsof ik telkens hetzelfde doe: studeren voor examens. Het is echter niet zo, anders zou ik niet zo keihard gebuisd zijn iedere keer. Klinkt logisch? Dat is het jammer genoeg niet. Er is niets logisch. Vandaag verwerp ik het bestaan van de logica. Wat me aantrekkelijker lijkt, is het bestaan van paté te erkennen. De tastbare werkelijkheid is mijn vriend. Edoch, paté betasten is not done. Dat weet ieder weldenkend mens. En toch vraag ik me af... Waarom je van thee drinken zo warm krijgt? Dat is verdorie lastig. Want ik haat zweten, dat is ongezond, zoals ik reeds vermeldde. Dit geheel terzijde, natuurlijk.

Overigens, een nieuw decennium van noeste studeerarbeid werpt nieuwe levensvragen op, zoals daar zijn:
- Was Otto von Bismarck een homo?
- Waarom bestaan er nog sterke werkwoorden?
- Is levensvraag wel een echt woord?
- Wanneer zal Marissa eindelijk terug voor Ryan kiezen?

Het antwoord op deze en nog vele andere boeiende vragen krijgt u niet. Niet ooit. Nooit.
Waarvoor mijn relatief oprechte excuses.
Mijn nieuwe vriend, Wodan de Ontzettende, zal jullie verder entertainen.

Gegroet.