Facts and figures

Gegroet iedereen,
Het is ongezond om te lang altijd maar hetzelfde te doen, want dat leidt tot obsessie en algemene saaiheid. Daarom heb ik weer een nieuwe hobby! "Nog een hobby?" hoor ik je al vragen. Jaja, nog een hobby! Op het gebied van hobby's is kwantiteit trouwens veel belangrijker dan kwaliteit, maar dat geheel terzijde. Mijn nieuwe bezigheid heeft alles te maken met feiten en statements en zaken poneren. Die woorden klinken misschien wat moeilijk voor sommigen, maar dat ligt aan hen en niet aan ons. Het maken van feitelijke statements en die publiceren op mijn blog is dus mijn nieuwste hobby. Op die manier probeer ik mensen te verbazen met wat ze al wisten! (Een beetje zoals in een of andere les Beeldtaal, dus.)
Ik zal meteen van wal steken met een fantastisch exemplaar:
- Boven de wolken schijnt de zon -
Goed, he? Jaja, ik wist het wel dat mijn publiek dit ging kunnen smaken. Wie fan is van echt goede poëzie is ook fan van echt goede statements, dat kan nu eenmaal niet anders. Het is geen slecht idee om even stil te staan bij zulke statements om ze ten volle te appreciëren. Blijf wel niet te lang stil staan, want dan ga je niet meer vooruit en dat is tegen de natuurlijke gang van zaken. De natuurlijke gang van zaken is, zoals ik ongetwijfeld al eens gezegd had, heel erg belangrijk voor de wortelchakra's en allerlei astrologische onwaarheden. Heel erg interessant trouwens, die astrologische onwaarheden, maar daar zal ik het de volgende keer over hebben. Laten we het voorlopig bij de feitelijke statements houden en niet op de zaken vooruit lopen (dat is ook tegen de natuurlijke gang van zaken!).

Adieu!

Voor Margot

Gemist
Het is half acht 's ochtends. De ochtendspits maakt van het station een mierennest van haastige mensen. Een doelbewuste wirwar van alle leeftijden. Mannen in maatpakken zwaaien met hun aktetassen, zich haastend naar het perron. Vrouwen op hoge hakken banen zich een weg op de trappen. De trein komt bijna aan. Nog vier minuten. Aan de trap staat een groepje studenten, klaar voor een vroege les. Nog drie minuten. Het groepje kijkt ongeduldig in het rond, alsof ze iets aan het zoeken zijn. Nog twee minuten. De trein rijdt het station al binnen en onrustige ogen schieten van links naar rechts. Er ontbreekt nog iemand. Nog één minuut. Enkele studenten stappen al op, de rest blijft aarzelend aan de deur staan. De conducteur fluit. Samen met gehaaste laatkomers stappen ze dan toch de trein op, zij als allerlaatste. Tegelijkertijd komt de jongen eindelijk de trap op. In zijn handen twee koffies, één voor hem en één voor haar. Één zwart, één met melk. Alletwee dampend warm. Ze ziet nog net hoe hij richting deur snelt, maar die schuift onherroepelijk dicht. Daar staan ze dan. Hij buiten en zij binnen. Zachtjes glijdt de trein weg, terwijl ze verontschuldigend naar mekaar glimlachen.


Dit geniale stukje alledaagse, zeemzoeterige weemoed schreef ik in opdracht van mijn klasgenote Sophie en is opgedragen aan Margot Vanderstraeten.
Tschüss!

Gepaneerde Aalscholvers in een krokant jasje met Griekse saus

Hallo liefste volgelingen en liefhebbers van menig culinair genot!
Zoals de titel reeds deed vermoeden, heb ik een heerlijk recept bedacht en ga ik dat met jullie delen. Het zou trouwens maar onzinnig zijn, mocht ik jullie doen watertanden met zo'n dijk van een titel en dan iets helemaal anders posten. Neenee, zo'n dingen zorgen alleen maar voor frustratie en op frustratie kan je geen huizen bouwen. Dus:

Aalscholvers in een krokant jasje met Griekse saus

Ingrediënten (voor vier personen)
1 kleine ui
4 aalscholvers (reeds gepluimd)
1 ei
3 el paneermeel
5 el gedroogde peterselie
zout en peper
4 el olie
1 willekeurige Griek
keukenpapier
cocktailprikkers

Bereidingswijze
Ui pellen en in kleine stukjes snijden. Aalscholvers in zeef laten uitlekken en goed afspoelen. Aalscholvers opnieuw laten uitlekken en goed droogdeppen met keukenpapier. In diep bord ei loskloppen. Paneermeel in ander diep bord strooien en vermengen met peterselie, zout en peper, Vervolgens telkens 1 aalscholver per keer door losgeklopt ei halen en dan door paneermeel wentelen. In koekenpan olie verhitte en gepaneerde aalscholvers en ui hierin op halfhoog vuur in ca. 6 minuten rondom goudbruin bakken. Regelmatig omscheppen. Neem nu de willekeurige Griek en pers die uit over een kommetje. Veel peterselie toevoegen. Warme aalscholvers direct serveren met cocktailprikkers erbij. Griekse saus erbij serveren.

Hmmmm, klinkt zo lekker! Ik kan niet wachten om deze delicious dish weer te proeven. Om mijn honger te stillen, zal ik me in de tussentijd bezighouden met één van mijn vele hobbies. Armeense poëziebundels verzamelen bijvoorbeeld, of telefoons uit mekaar halen en terug in mekaar zetten, of ook zelf lipbalsem proberen maken van rendiervet. Zoals je ziet, keuzes genoeg. Ik kan er maar beter aan beginnen!

Tschüss.

Hersenspinsels

Een tijdje geleden liep ik te twijfelen over een bepaald thema. Een bepaald thema, dat niet alle dagen zomaar door je hoofd spookt. Je hoofd spookt wanneer dingen continu in gedachten blijven hangen. Gedachten blijven hangen en in mijn geval was "kaas" het onderwerp dat me niet met rust liet. Met rust liet ik eerder al veel dingen uit mijn overpeinzingen verdwijnen. Mijn overpeinzingen verdwijnen echter niet altijd even vlug. Altijd even vlug duiken er ook weer nieuwe dingen op. Nieuwe dingen op oude dingen op nog oudere dingen, en zo gaat het door. Gaat het door, dan is er maar één oplossing. Maar één oplossing voor dit vervelende probleem dat alle andere breinactiviteit zo ondergeschikt maakt. Zo ondergeschikt, maak je eigenlijk geen enkele kans en dus moet je een manier van verweren leren. Van verweren leren we dat dat soms best een agressieve bezigheid is. Agressieve bezigheid is evenwel niet goed voor het innerlijke welzijn. Het innerlijke welzijn is van vitaal belang voor de mentale kracht, die nodig is om vervelende gedachten uit te schakelen op een effectieve wijze. Een effectieve wijze man zou dat vast ook aanraden, daar ben ik heel zeker van. Heel zeker, van het begin tot het einde. Tot het einde van het hersenspinsel bereikt is, moet je natuurlijk een beetje doorbijten. Een beetje doorbijten en niet meteen de hele brok zomaar willen verteren. Zomaar willen verteren is roekeloos, kan vreselijke gevolgen hebben en kunnen we dus missen als ware het kiespijn. Ware het kiespijn, dan gingen we gewoon naar de tandarts en huppekee opgelost in een vingerknip. In een vingerknip zit trouwens de essentie van de oplossing voor ons probleem. Voor ons probleem is een eenmalige korte kracht nodig, die de gedachten kunnen ordenen. Gedachten kunnen ordenen als we het op deze manier aanpakken en volharden. Aanpakken en volharden, dat is mijn motto in deze hele kwestie. Deze hele kwestie, die mij te binnen schoot een tijdje geleden.

Gedichtendag

Het is gedichtendag vandaag. Zoals iedereen wel weet, is dit de leukste dag van het jaar na Kerstmis en de Vastendag van Ester. Om dit speciale moment nog even in mijn persoonlijke schijnwerper te zetten - waarmee ik niets vies bedoel, denk ik - zal ik vandaag een prachtig gedicht posten.

Hier komt ie:

dingen die leuker zijn met twee:

een dag in de regen
heel veel bewegen

dronken dansen
gemiste kansen

vervelend ondergoed
seks in overvloed

dingen die nooit leuker zijn met twee:

piemels met schubben

Voilà, een parel van taalvirtuoziteit, als je het mij vraagt. Maar vraag het me beter niet, want ik heb toch al gezegd wat ik er van vind. En anders zitten we met redundantie, en er is niets ergers dan redundantie. Misschien hongersnood, misschien aids, maar dat kunnen we niet met zekerheid zeggen. Er is alleszins geen reden tot paniek. Zolang we maar to the point en kordaat blijven. En dat is nu net wat ik van plan ben.

Peace out, liefste schobbejakken

Tschüss